The Outrun (2024)

Rona wraca na Orkady po latach spędzonych w Londynie, gdzie intensywne życie, kolejne imprezy i uzależnienie od alkoholu stopniowo doprowadziły ją do punktu, w którym dalsze funkcjonowanie wymagało leczenia. Ma dwadzieścia dziewięć lat, jest trzeźwa, ale powrót do miejsca dzieciństwa nie oznacza automatycznego początku bez przeszłości. Wyspy przywołują wspomnienia rodzinnego domu, choroby ojca, relacji z matką oraz młodszej wersji samej siebie, która chciała jak najszybciej stamtąd wyjechać. Rona próbuje ułożyć codzienność wokół prostych zajęć i kontaktu z przyrodą. Pracuje, obserwuje ptaki, pływa w lodowatym morzu i coraz uważniej słucha historii związanych z surowym krajobrazem archipelagu. Jednocześnie wracają obrazy z Londynu: związek z Dayninem, narastające konflikty i sytuacje, w których alkohol zmieniał jej zachowanie oraz relacje z ludźmi. Opowieść porusza się między różnymi momentami życia bohaterki, ponieważ wychodzenie z uzależnienia nie przebiega w prostym porządku. Każdy dzień bez picia wymaga osobnej decyzji, a samotność potrafi być zarówno zagrożeniem, jak i przestrzenią potrzebną do odzyskania kontroli. Rona nie próbuje wymazać przeszłości. Stopniowo uczy się żyć z pamięcią o niej, szukając na wyspach rytmu, który pozwoli jej zbudować przyszłość bez powrotu do dawnych mechanizmów.