Until Dawn (2025)

Rok po tajemniczym zaginięciu Melanie jej siostra Clover nadal nie potrafi pogodzić się z brakiem odpowiedzi. Razem z Maxem, Niną, Megan i Abe'em jedzie do odległej doliny, gdzie urwał się ślad dziewczyny. Poszukiwania prowadzą grupę do opuszczonego centrum dla zwiedzających, stojącego z dala od zamieszkanych miejsc. Wieczorem pojawia się zamaskowany napastnik, a noc kończy się śmiercią kolejnych przyjaciół. Chwilę później wszyscy budzą się jednak w tym samym miejscu i o tej samej porze, jakby poprzednie godziny nigdy się nie wydarzyły. Szybko wychodzi na jaw, że powrót do początku nie daje im przewagi na długo. Każda kolejna wersja nocy przynosi inne zagrożenie, a zasady zmieniają się szybciej, niż bohaterowie potrafią je rozpoznać. W dolinie pojawiają się stworzenia, pułapki i sytuacje przypominające różne odmiany koszmaru, lecz liczba powrotów nie jest nieograniczona. Clover próbuje połączyć pętlę czasu z losem Melanie, podczas gdy reszta grupy szuka sposobu na przerwanie cyklu. Jedynym wyjściem wydaje się dotrwanie do poranka, ale każda następna próba coraz mocniej wystawia na próbę ich zaufanie, odporność i zdolność odróżniania wskazówek od kolejnych pułapek. Nawet znalezione ślady po Melanie nie dają pewności, czy dziewczyna rzeczywiście była ofiarą tego samego mechanizmu, czy pozostawiła je celowo dla kogoś, kto przyjdzie po niej.