W pogoni za szczęściem (2006)

San Francisco na początku lat 80. nie jest dla Chrisa Gardnera miejscem łatwych szans. Sprzedawca zainwestował wszystkie oszczędności w przenośne urządzenia do badania gęstości kości, przekonany, że lekarze szybko dostrzegą ich wartość. Sprzedaż idzie jednak znacznie wolniej, niż zakładał, a rachunki rosną. Napięcie finansowe niszczy małżeństwo Chrisa z Lindą i w końcu mężczyzna zostaje sam z kilkuletnim synem Christopherem. Przypadkowe spotkanie z maklerem giełdowym podsuwa mu pomysł na zupełnie inną karierę. Chris zdobywa miejsce w programie stażowym w domu maklerskim Dean Witter, choć szkolenie jest bezpłatne, a spośród wielu kandydatów stałą posadę otrzyma tylko jedna osoba. Zaczyna więc dzielić każdy dzień między naukę, zdobywanie klientów, sprzedaż ostatnich urządzeń i opiekę nad synem. Kiedy zaległości czynszowe prowadzą do utraty mieszkania, ojciec i dziecko przemieszczają się między noclegowniami, hotelami i miejscami, które trudno nazwać domem. Chris ukrywa swoją sytuację przed współpracownikami, ponieważ nie chce, by bieda została potraktowana jako dowód braku profesjonalizmu. Każda godzina staje się cenna: musi być skuteczniejszy od innych stażystów, a jednocześnie zapewnić synowi poczucie bezpieczeństwa w rzeczywistości, w której następny nocleg nigdy nie jest pewny. Ojcostwo nie jest dla niego dodatkiem do zawodowego celu. Każda rozmowa rekrutacyjna i każda sprzedaż urządzenia mają sens przede wszystkim dlatego, że Chris nie chce, by Christopher ponosił konsekwencje jego finansowych decyzji.