Wredne igraszki (2021)

Fuzja dwóch wydawnictw zamyka Lucy Hutton i Joshuę Templemana w jednym biurze oraz zmusza ich do codziennej współpracy. Ona jest uprzejma, skrupulatna i przywiązana do ludzi związanych z dawną firmą; on chłodny, bezpośredni i bezlitośnie uporządkowany. Każda rozmowa szybko przeradza się w drobną rywalizację, a wzajemna niechęć znajduje ujście w serii biurowych gier, złośliwości i prób wyprowadzenia przeciwnika z równowagi. Stawka rośnie, gdy w połączonej firmie pojawia się jedno nowe stanowisko kierownicze. Oboje chcą awansu i żadne nie zamierza pracować pod rozkazami drugiego, dlatego ich dotychczasowa wojna dostaje bardzo konkretny cel. Problem w tym, że napięcie między Lucy i Joshuą coraz mniej przypomina zwykłą zawodową niechęć. Niespodziewany pocałunek, wspólne wyjścia poza biuro oraz chwile, w których poznają mniej oficjalne strony swoich charakterów, zaczynają podważać zasady wielomiesięcznej rywalizacji. Lucy próbuje ustalić, czy Joshua rzeczywiście manipuluje nią przed walką o awans, czy za jego powściągliwością kryje się coś, czego dotąd nie chciała dostrzec. Im bliżej ostatecznej decyzji przełożonych, tym trudniej oddzielić ambicję od emocji, zwłaszcza że przegrana może oznaczać utratę pracy, a wygrana niekoniecznie rozwiąże ich prywatny konflikt. Oboje muszą też ustalić, czy znają się wystarczająco dobrze, by odróżnić zawodową prowokację od szczerego zainteresowania.