Złe wychowanie Cameron Post (2018)

Montana, początek lat 90. Cameron zostaje przyłapana w intymnej sytuacji z koleżanką podczas szkolnej imprezy. Dla jej konserwatywnej ciotki sprawa ma tylko jedno rozwiązanie: nastolatka trafia do Bożej Obietnicy, chrześcijańskiego ośrodka prowadzącego terapię konwersyjną. Na miejscu ma nauczyć się rozpoznawać rzekome przyczyny swojego homoseksualizmu i podporządkować życie zasadom narzucanym przez opiekunów. Zajęcia, rozmowy i ćwiczenia wymagają od podopiecznych analizowania własnych relacji rodzinnych oraz zachowań w sposób, który ma doprowadzić ich do pożądanej przez ośrodek zmiany. Cameron początkowo stara się przetrwać bez otwartego konfliktu, uważnie obserwując ludzi wokół siebie. Wkrótce zbliża się do Jane Fondy i Adama, nazywanego Czerwonym Orłem, którzy podobnie jak ona zachowują dystans wobec stosowanych metod. Ich przyjaźń daje całej trójce przestrzeń do rozmów poza kontrolą dorosłych. Codzienność w placówce nie składa się jednak wyłącznie z jawnych zakazów; większe znaczenie mają stopniowo narastające naciski, poczucie winy i oczekiwanie, że młodzi ludzie wyrzekną się części własnej tożsamości. Cameron musi zdecydować, jak długo może udawać podporządkowanie, nie tracąc przy tym samej siebie. Ośrodek przedstawia swoje działania jako pomoc, dlatego sprzeciw podopiecznych bywa traktowany jak kolejny objaw wymagający naprawy. Dla Cameron coraz ważniejsza staje się możliwość nazwania własnych uczuć bez cudzych definicji, nawet jeśli otwarte przeciwstawienie się opiekunom może mieć poważne konsekwencje.