Miłość, śmierć i roboty (2019)

Każdy odcinek otwiera drzwi do innego świata i zamyka je, zanim widz zdąży przyzwyczaić się do obowiązujących tam zasad. Raz bohaterami są żołnierze walczący z potworami, innym razem roboty zwiedzające ruiny ludzkiej cywilizacji, świadek brutalnej zbrodni, załoga statku kosmicznego albo farmerzy wykorzystujący bojowe maszyny do obrony własnych domów. Krótkie animowane historie nie łączą się wspólną fabułą ani zestawem postaci. Spaja je zainteresowanie science fiction, fantastyką, horrorem, technologią i konsekwencjami ludzkich pragnień, choć poszczególne opowieści potrafią iść w zupełnie różnych kierunkach. Jedne wykorzystują czarny humor i absurd, inne skupiają się na przemocy, samotności, sztucznej inteligencji czy kontakcie z czymś, czego człowiek nie potrafi zrozumieć. Zmienia się również forma animacji: fotorealistyczne obrazy mogą sąsiadować ze stylizowaną kreską, komputerową groteską albo rozwiązaniami przypominającymi gry i komiksy. Dzięki antologicznej konstrukcji każda historia ustanawia własne reguły, tempo oraz stawkę, a zakończenie nie musi pozostawiać miejsca na dalszy ciąg. Wspólnym mianownikiem pozostaje ciekawość tego, co może wydarzyć się wtedy, gdy rozwój technologii, obce życie albo ludzka natura zostaną doprowadzone o krok dalej, niż pozwala na to codzienność. Pierwsza seria obejmuje osiemnaście krótkich opowieści, dzięki czemu zmiana nastroju bywa gwałtowna: po brutalnym starciu może pojawić się satyra, a po niej kameralna historia o relacji człowieka z maszyną. Brak jednej ciągłej fabuły daje każdemu odcinkowi pełną swobodę w budowaniu własnego świata.