12 prac Asteriksa (1976)

Juliusz Cezar ma dość wiecznych porażek swoich legionów w starciu z niewielką galijską wioską. Gdy w Rzymie zaczynają krążyć pogłoski, że jej mieszkańcy muszą być bogami, władca postanawia rozstrzygnąć sprawę bez kolejnej kampanii wojennej. Galowie otrzymują propozycję: ich przedstawiciele mają przejść dwanaście niezwykle trudnych prób inspirowanych dokonaniami Heraklesa. Sukces oznacza podporządkowanie Rzymu zwycięzcom, porażka choćby w jednym zadaniu zmusi wioskę do uznania zwierzchnictwa Cezara. Do rywalizacji ruszają Asterix i Obelix, a nad prawidłowym przebiegiem wyzwania czuwa wysłany przez Rzymian Gajusz Popus. Kolejne zadania szybko pokazują, że sama nadludzka siła nie wystarczy. Bohaterowie muszą pokonać szybszych i silniejszych przeciwników, oprzeć się hipnozie, przechytrzyć nietypowe zagrożenia oraz zmierzyć się z biurokracją zdolną doprowadzić do rozpaczy nawet najbardziej wytrzymałego wojownika. Każda próba rządzi się innymi zasadami, więc Asterix częściej polega na sprycie niż na pięściach, podczas gdy Obelix z charakterystycznym spokojem podchodzi do przeszkód, które przerażają innych. Wyprawa prowadzi ich coraz dalej od rodzinnej wioski i wystawia na test nie tylko możliwości Galów, lecz także przekonanie Cezara, że każde wyzwanie da się zaplanować tak, by Rzymianie pozostali górą. Na trasie czekają zarówno pojedynki z niezwykłymi przeciwnikami, jak i miejsca, w których większym problemem od walki okazują się pokusa, absurdalne przepisy albo próba zachowania zdrowego rozsądku. Gajusz Popus skrupulatnie zapisuje każdy wynik, bo jeden błąd wystarczy, by Cezar ogłosił zwycięstwo.