Alfa (2018)

Dwadzieścia tysięcy lat temu młody Keda po raz pierwszy wyrusza z dorosłymi mężczyznami ze swojego plemienia na wielkie polowanie, od którego zależą zapasy żywności na nadchodzącą zimę. Jego ojciec Tau, przywódca grupy, chce przygotować syna do życia wymagającego odwagi i umiejętności zabijania, choć chłopak nie zawsze potrafi zachować się zgodnie z tymi oczekiwaniami. Podczas polowania na stado bizonów Keda spada z urwiska i zostaje uznany za zmarłego. Gdy odzyskuje przytomność, jego ludzie są już daleko, a on sam pozostaje ranny na obcym terenie bez prostego sposobu powrotu. Musi znaleźć pożywienie, schronienie i kierunek marszu, zanim pogoda odetnie drogę do domu. Po ataku stada wilków rani jednego z drapieżników, ale zamiast go zabić, zaczyna opatrywać jego ranę. Nieufność między człowiekiem i zwierzęciem stopniowo ustępuje współpracy, ponieważ obaj potrzebują siebie podczas wędrówki przez surowy krajobraz epoki lodowcowej. Keda uczy się obserwować zachowanie towarzysza, a wilk zaczyna akceptować obecność człowieka i jego ogniska. Droga prowadzi przez gwałtowne zmiany pogody, drapieżniki i miejsca pozbawione żywności. Dla chłopaka powrót do plemienia staje się sprawdzianem zaradności, ale też próbą zrozumienia, że przetrwanie nie zawsze wymaga bezwzględności, której uczono go przed wyprawą.