Czerwone maki (2024)

Jędrek opuszcza Związek Radziecki wraz z Armią Andersa jako jeden z młodych ludzi, którzy wcześniej przeszli przez doświadczenie łagrów. Niewola nauczyła go kombinować, kraść i przede wszystkim przetrwać bez oglądania się na zasady. Kiedy trafia między żołnierzy II Korpusu Polskiego, początkowo patrzy na ich dyscyplinę i patriotyczne deklaracje z dystansem. Stopniowo zaczyna jednak nawiązywać relacje z ludźmi przygotowującymi się do kolejnego etapu kampanii włoskiej. Szczególne znaczenie ma dla niego Pola, sanitariuszka, przy której Jędrek po raz pierwszy od dawna pozwala sobie myśleć o czymś więcej niż własnym bezpieczeństwie. Tymczasem alianci planują następny atak na silnie bronione pozycje wokół klasztoru na Monte Cassino. Niemieckie umocnienia blokują drogę na Rzym, a wcześniejsze próby ich przełamania zakończyły się ciężkimi stratami. Jędrek obserwuje przygotowania żołnierzy i coraz bardziej zbliża się do ludzi, których wcześniej uważał za naiwnych idealistów. Nadchodząca bitwa zmusza go do wyboru między dawnym sposobem przetrwania a odpowiedzialnością za innych. Osobista przemiana chłopaka splata się z wydarzeniami jednej z najważniejszych bitew polskich żołnierzy podczas II wojny światowej. Wśród żołnierzy chłopak poznaje ludzi o różnych doświadczeniach wojennych i powodach, dla których nadal walczą. Dzięki nim zaczyna rozumieć, że przetrwanie może oznaczać coś więcej niż ratowanie wyłącznie własnej skóry.