Dobry chłopiec (2026)

Dziewiętnastoletni Tommy spędza czas na narkotykach, imprezach i przemocy, którą chętnie dokumentuje w mediach społecznościowych. Pewnej nocy jego poczucie bezkarności kończy się nagle: zostaje porwany przez nieznajomego i budzi się przykuty łańcuchem w piwnicy odizolowanego domu. Porywaczem jest Chris, mieszkający tam z żoną Kathryn i młodym synem Jonathanem. Małżeństwo twierdzi, że nie chce chłopaka skrzywdzić. Zamierza go „naprawić”, narzucając mu własny program resocjalizacji oparty na dyscyplinie, lekturach, zasadach dobrego zachowania i psychologicznej presji. Tommy od początku odrzuca przekonanie, że obcy ludzie mają prawo decydować, kim powinien się stać. Próbuje sprowokować gospodarzy, znaleźć ich słabe punkty i wykorzystać każdy błąd do ucieczki. Z czasem zostaje jednak coraz mocniej wciągnięty w relacje panujące w dysfunkcyjnej rodzinie. Chris przedstawia swoje działania jako pomoc, Kathryn zachowuje się mniej jednoznacznie, a obecność Jonathana dodatkowo komplikuje sytuację zakładnika. Granica między karą, terapią i manipulacją staje się trudna do uchwycenia. Tommy musi więc walczyć o wolność, jednocześnie mierząc się z pytaniami o własne wcześniejsze zachowanie, których dotąd skutecznie unikał. Każda próba dostosowania się może przybliżać go do wyjścia albo przeciwnie, przekonywać porywaczy, że ich metoda działa. Dlatego nawet pozorna współpraca staje się częścią ryzykownej strategii.