Osada (2004)

Niewielka wspólnota żyje w całkowitym odcięciu od reszty świata, otoczona gęstym lasem, do którego mieszkańcy nie mają prawa wchodzić. Starszyzna od lat podtrzymuje układ z tajemniczymi istotami określanymi jako Ci, O Których Nie Mówimy. Ludzie pozostają po swojej stronie granicy, a stworzenia mają nie zbliżać się do domów. Zakaz wspierają opowieści przekazywane dzieciom, wartownicze stanowiska i szczególny lęk przed czerwonym kolorem. Lucius Hunt coraz częściej kwestionuje jednak sens izolacji. Po kolejnych chorobach i śmierciach uważa, że ktoś powinien przedostać się przez las do pobliskich miast i zdobyć lekarstwa niedostępne we wspólnocie. Starsi zdecydowanie odrzucają jego prośby. Sytuację komplikuje uczucie łączące Luciusa z niewidomą Ivy Walker, córką jednego z przywódców społeczności. Kiedy w okolicy pojawiają się obdarte ze skóry zwierzęta, a nocą mieszkańcy dostrzegają oznaki obecności stworzeń, strach przed złamaniem dawnego porozumienia narasta. Jednocześnie osobisty konflikt doprowadza do zdarzenia, po którym potrzebne stają się leki mogące uratować życie. Ivy staje przed perspektywą wejścia do lasu, którego od dzieciństwa uczono ją się bać. Wyprawa wymaga od niej zaufania do ludzi, którzy stworzyli zasady wspólnoty, choć coraz więcej szczegółów sugeruje, że granica między ochroną a kontrolą może być znacznie mniej oczywista. Dla młodszych mieszkańców zasady są częścią naturalnego porządku, lecz Lucius i Ivy coraz częściej dostrzegają, że strach nie odpowiada na pytania, których starszyzna woli nie zadawać.