Płomienie (2018)

Jong-su utrzymuje się z dorywczych zajęć i marzy o pisaniu, lecz jego życie dalekie jest od literackiej kariery. Kłopoty ojca zmuszają go do częstych powrotów na rodzinne gospodarstwo w pobliżu granicy z Koreą Północną. W Seulu przypadkiem spotyka Hae-mi, dawną znajomą z dzieciństwa, której początkowo nawet nie rozpoznaje. Dziewczyna szybko zajmuje ważne miejsce w jego codzienności, a przed wyjazdem do Afryki prosi go o opiekę nad kotem. Jong-su regularnie odwiedza jej mieszkanie, choć zwierzęcia nigdy nie widzi. Po kilku tygodniach Hae-mi wraca w towarzystwie Bena, zamożnego i pewnego siebie mężczyzny, którego źródło dochodów pozostaje niejasne. Różnica między nim a zagubionym Jong-su staje się coraz bardziej dotkliwa. Podczas wizyty na wsi Ben zdradza osobliwe hobby: od czasu do czasu podpala opuszczone szklarnie i zapowiada, że kolejna znajduje się niedaleko. Niedługo później Hae-mi przestaje odbierać telefon i znika bez wyjaśnienia. Jong-su zaczyna sprawdzać miejsca, które mogły zainteresować Bena, a niepokojące drobiazgi stopniowo układają mu się w podejrzenie, którego nie potrafi już zignorować. Niepewność podsyca zachowanie Bena, który pozostaje uprzejmy i spokojny nawet wtedy, gdy Jong-su zaczyna otwarcie interesować się jego życiem. Brak jednoznacznych dowodów sprawia, że obserwacja szybko zamienia się w obsesyjne poszukiwanie znaczenia w przedmiotach, miejscach i pozornie przypadkowych gestach.