Dogman (2023)

Douglas zostaje zatrzymany przez policję w ciężarówce pełnej psów, ubrany w sceniczny kostium i wyraźnie niepasujący do obrazu przestępcy, którego funkcjonariusze spodziewali się znaleźć. Do rozmowy z nim zostaje wezwana psychiatra Evelyn. Mężczyzna zaczyna opowiadać jej o dzieciństwie spędzonym w brutalnym domu, gdzie ojciec i starszy brat organizowali nielegalne walki psów. Jako chłopiec Douglas był karany za okazywanie zwierzętom współczucia, a część młodości przeżył zamknięty razem z nimi w klatce. Przemoc pozostawiła trwałe ślady w jego ciele i sposobie patrzenia na ludzi. Dorosłe życie także prowadzi go na margines. Znajduje schronienie wśród czworonogów, którymi potrafi kierować z niezwykłą skutecznością, prowadzi przytułek i występuje na scenie w kobiecych kreacjach. Psy stają się dla niego rodziną, ochroną oraz narzędziem działania w świecie, któremu nie ufa. Z ich pomocą potrafi zarówno pomagać słabszym, jak i przekraczać granice prawa. Opowieść składana przed Evelyn stopniowo wyjaśnia, dlaczego Douglas znalazł się w policyjnym areszcie i skąd wzięła się jego szczególna więź ze zwierzętami. Za kolejnymi wspomnieniami kryje się człowiek próbujący zbudować własne zasady po życiu, w którym cudze reguły przynosiły mu głównie cierpienie. Evelyn nie traktuje jego relacji jak prostego zeznania, ponieważ z kolejnych epizodów wyłania się historia, w której ofiara, opiekun, artysta i człowiek łamiący prawo mogą być tą samą osobą.