Hellcat (2025)

Lena odzyskuje przytomność w jadącej przyczepie kempingowej i nie potrafi wyjaśnić, jak się tam znalazła. Na jej ramieniu widnieje niepokojąca rana, a zza zamkniętych drzwi dobiega głos Clive’a, kierowcy ciągnącego przyczepę przez nocne pustkowie. Mężczyzna twierdzi, że kobieta została zakażona i musi dotrzeć do specjalisty w ciągu godziny. Prosi ją również, by nie próbowała wychodzić. Lena nie ma jednak powodu, aby ufać nieznajomemu, zwłaszcza że wnętrze pojazdu pełne jest przedmiotów, które tylko pogłębiają jej podejrzenia. Zaczyna sprawdzać szafki, okna i możliwe drogi ucieczki, jednocześnie próbując odtworzyć wydarzenia poprzedzające przebudzenie. Im silniejszy staje się ból, tym trudniej oddzielić fakty od obrazów podpowiadanych przez osłabiony umysł. Rozmowy z Clive’em przynoszą kolejne informacje, lecz każda odpowiedź rodzi następne pytania: kim naprawdę jest kierowca, dokąd ją wiezie i czego obawia się bardziej niż samej rany? Zamknięta przestrzeń stopniowo staje się miejscem psychologicznego pojedynku. Lena musi zdecydować, czy większym zagrożeniem jest człowiek po drugiej stronie ściany, to, co dzieje się z jej ciałem, czy prawda, którą zaczyna sobie przypominać. Każdy odgłos z zewnątrz może oznaczać zbliżającą się pomoc albo kolejną próbę zatrzymania jej w pojeździe, co podsyca nieufność.