Pogrzebać diabła (2026)

Nocny dyżur Julii zaczyna się jak rutynowa wizyta pielęgniarska u starszej kobiety cierpiącej na demencję. Pacjentka wymaga stałej opieki, a odizolowany, stary dom nie wydaje się początkowo niczym więcej niż trudnym miejscem do spędzenia kilku godzin. Z czasem Julia zauważa jednak rzeczy, których nie potrafi wyjaśnić stanem podopiecznej ani zwykłymi odgłosami budynku. Atmosfera gęstnieje, kolejne pomieszczenia przestają dawać poczucie bezpieczeństwa, a próba odróżnienia objawów choroby od realnego zagrożenia staje się coraz trudniejsza. Pielęgniarka zaczyna podejrzewać, że w domu obecna jest siła mająca niewiele wspólnego z medycyną. Kiedy możliwość łatwego wyjścia znika, noc zmienia się w walkę o przetrwanie. Julia musi jednocześnie chronić swoją podopieczną i ustalić, z czym właściwie ma do czynienia, choć każda odpowiedź rodzi następne pytania. Zamknięta przestrzeń sprawia, że nie może po prostu oddalić się od źródła niepokojących zdarzeń. To, co początkowo wyglądało na pojedyncze incydenty, zaczyna układać się w coraz bardziej złowrogi wzór. Do świtu Julia będzie musiała znaleźć sposób na powstrzymanie zła, zanim dom całkowicie odetnie ją od świata na zewnątrz. Jednocześnie stan starszej kobiety nie pozwala Julii ignorować obowiązków zawodowych. Im bardziej sytuacja wymyka się spod kontroli, tym trudniej ocenić, czy podopieczna jest jedynie ofiarą, czy częścią tajemnicy domu.