I'm Still Here (2024)

Rio de Janeiro na początku lat siedemdziesiątych pozostaje dla rodziny Paivów miejscem pełnym przyjaciół, dziecięcego hałasu i codziennych planów, choć nad Brazylią coraz mocniej zaciska się wojskowa dyktatura. Eunice i Rubens wychowują pięcioro dzieci, starając się zachować normalność mimo politycznego napięcia. Rubens, były kongresmen, utrzymuje kontakty z ludźmi sprzeciwiającymi się reżimowi. Pewnego dnia do ich domu przychodzą funkcjonariusze i zabierają go na przesłuchanie. Rodzina nie otrzymuje jasnych informacji o miejscu jego pobytu ani powodach zatrzymania. Niedługo później również Eunice zostaje aresztowana i poddana wielodniowym przesłuchaniom, podczas gdy dzieci pozostają pod opieką bliskich. Po odzyskaniu wolności kobieta musi zająć się rodziną, a równocześnie szukać odpowiedzi na pytanie, co stało się z mężem. Oficjalne instytucje milczą lub przekazują sprzeczne informacje, dlatego zwykłe uzyskanie potwierdzenia losu Rubensa staje się długą walką z aparatem państwa. Eunice stopniowo przejmuje odpowiedzialność za przyszłość dzieci i własne życie zawodowe. Zamiast pozwolić, by przemoc władz zamknęła historię rodziny w jednym wydarzeniu, zaczyna budować nowe życie, nie rezygnując z domagania się prawdy i pamięci o człowieku, którego próbowano usunąć bez śladu. Z upływem lat jej prywatne poszukiwanie odpowiedzi łączy się z szerszą walką rodzin osób zaginionych o uznanie zbrodni popełnionych przez dyktaturę.