Jeden na milion (2025)

Austin Lerette od najmłodszych lat patrzy na świat inaczej niż większość jego rówieśników. Chłopiec jest w spektrum autyzmu i zmaga się z wrodzoną łamliwością kości, przez którą nawet pozornie niegroźny upadek może skończyć się kolejnym złamaniem. Ograniczenia nie odbierają mu jednak ciekawości ani potrzeby kontaktu z ludźmi. Austin mówi bez zahamowań, szybko się angażuje i potrafi cieszyć się rzeczami, których dorośli często nawet nie zauważają. Dla jego ojca, Scotta, codzienność okazuje się znacznie trudniejsza. Próbuje zapewnić synowi bezpieczeństwo, utrzymać rodzinę i poradzić sobie z własnymi problemami, a kolejne kryzysy coraz mocniej wystawiają na próbę jego relację z żoną. Z czasem to właśnie Austin, choć sam potrzebuje stałej opieki, zaczyna wpływać na sposób, w jaki najbliżsi patrzą na swoje życie. Rodzina musi nauczyć się funkcjonować między wizytami w szpitalu, szkolnymi problemami, lękiem o zdrowie chłopca i zwyczajnymi domowymi napięciami. W centrum pozostaje więź ojca z synem, rozwijająca się wśród sytuacji jednocześnie bolesnych, niezręcznych i zaskakująco pogodnych, bez sprowadzania Austina wyłącznie do jego diagnoz. Jego bezpośredniość często prowadzi przy tym do sytuacji, które dla rodziców są kłopotliwe, a dla samego chłopca pozostają po prostu kolejnym doświadczeniem wartym przeżycia.