Mała Amelia (2025)

Przez pierwsze lata życia Amelia właściwie nie uczestniczy w świecie tak, jak oczekują tego dorośli. Mała Belgijka mieszka z rodziną w Japonii i długo pozostaje zamknięta we własnej, niezwykle intensywnej świadomości. Przełom przychodzi około dwóch i pół roku życia, kiedy niepozorny smak czekolady budzi w niej nagłą ciekawość wszystkiego, co dotąd znajdowało się poza jej zainteresowaniem. Dziewczynka zaczyna mówić, poruszać się po domu i zasypywać rzeczywistość pytaniami. Najbliższą przewodniczką po otoczeniu staje się dla niej niania Nishio-san. Dzięki niej Amelia poznaje japońską przyrodę, zwyczaje i święta, a ogród oraz najbliższa okolica zmieniają się w przestrzeń pełną odkryć. Dziecięce przekonanie o własnej wyjątkowości zderza się stopniowo z pierwszymi obserwacjami dotyczącymi rodziny, przemijania i emocji innych ludzi. Dziewczynkę intryguje również surowa sąsiadka Kashima-san, której zachowanie ma związek z doświadczeniami znacznie starszymi niż sama Amelia potrafi początkowo pojąć. Zbliżające się trzecie urodziny przynoszą kolejne sytuacje zmuszające ją do zrozumienia, że świat nie składa się wyłącznie z przyjemnych odkryć. Radość poznawania nowych rzeczy zaczyna istnieć obok lęku, straty i pytań, na które dorośli także nie zawsze znają prostą odpowiedź. i dopiero uczy się z nimi żyć.