Mechanik (2004)

Trevor Reznik pracuje przy przemysłowych maszynach, lecz od blisko roku praktycznie nie śpi. Skrajna bezsenność wyniszczyła jego ciało, zaburzyła koncentrację i sprawiła, że współpracownicy zaczęli patrzeć na niego z rosnącą nieufnością. Trevor funkcjonuje według własnych rytuałów: kontroluje wagę, zostawia sobie krótkie notatki i trzyma innych na dystans. Najbliższy kontakt utrzymuje ze Stevie, prostytutką, przy której potrafi na chwilę opuścić gardę. Regularnie odwiedza też lotniskową kawiarnię, gdzie rozmawia z kelnerką Marią. Jego kruche poczucie kontroli rozpada się po wypadku w fabryce. Trevor twierdzi, że rozproszył go nowy pracownik imieniem Ivan, ale nikt z załogi nie zna takiego człowieka i firma zaprzecza, by kiedykolwiek go zatrudniała. Niedługo potem na lodówce bohatera zaczynają pojawiać się tajemnicze karteczki przypominające grę w wisielca. Ivan pokazuje się ponownie, a Trevor nabiera przekonania, że ktoś celowo manipuluje jego otoczeniem. Próbuje ustalić tożsamość nieznajomego, śledzi samochód, porównuje fotografie i coraz mocniej wikła się w podejrzenia. Brak snu zaciera granicę między obserwacją a urojeniem, przez co każde nowe odkrycie można interpretować na kilka sposobów. Jednocześnie jego organizm i relacje z ludźmi są coraz bliższe całkowitego załamania. Podejrzliwość zaczyna zmieniać również sposób, w jaki Trevor odczytuje zwykłe zachowania otoczenia. Neutralne spojrzenie współpracownika staje się dla niego groźbą, przypadkowa informacja — dowodem spisku, a własna pamięć przestaje być źródłem, któremu może bezwarunkowo ufać.