Mój pies Artur (2024)

Michael Light przez lata podporządkowywał życie wyścigom przygodowym, ale jedna z nieudanych decyzji mocno nadwyrężyła jego reputację i relacje z dawnymi współpracownikami. Po kilkuletniej przerwie postanawia spróbować jeszcze raz. Zdobywa ograniczone wsparcie sponsora i kompletuje czteroosobową drużynę na mistrzostwa świata w rajdach przygodowych rozgrywane w Dominikanie. Zespół ma w kilka dni pokonać setki kilometrów przez góry, dżunglę i wodę, przemieszczając się pieszo, na rowerach, kajakach oraz linach. W trakcie jednego z postojów Michael dzieli się jedzeniem z bezpańskim, wyraźnie zaniedbanym psem. Zwierzę znika, lecz później niespodziewanie odnajduje ekipę głęboko na trasie i zaczyna za nią podążać. Zawodnicy nazywają go Artur. Początkowo traktują czworonoga jak przypadkowego towarzysza, z czasem jednak pies pokonuje z nimi kolejne etapy, ostrzega przed niebezpieczeństwem i staje się pełnoprawnym członkiem grupy. Dla Michaela, który przystąpił do zawodów z obsesją zwycięstwa, obecność Artura stopniowo zmienia sposób patrzenia na rywalizację. Kolejne decyzje wymagają wyboru między wynikiem sportowym a odpowiedzialnością za stworzenie, które zaufało ludziom i nie zamierza ich opuszczać nawet na najtrudniejszych odcinkach trasy. Pies nie zna zasad zawodów ani oczekiwań sponsorów, lecz konsekwentnie trzyma się grupy, zmuszając zawodników do podejmowania decyzji, których nie przewidział żaden plan etapów.