Obcy (2025)

Algier, 1938 rok. Meursault prowadzi skromne, uporządkowane życie urzędnika, którego kolejne dni wyglądają podobnie i rzadko wywołują w nim silniejsze emocje. Wiadomość o śmierci matki zmusza go do wyjazdu na pogrzeb, lecz zachowanie mężczyzny nie odpowiada temu, czego otoczenie oczekuje od pogrążonego w żałobie syna. Po powrocie do miasta szybko wraca do codziennych przyzwyczajeń i rozpoczyna relację z Marie, koleżanką z pracy. Nie próbuje przy tym nadawać swoim decyzjom większego znaczenia ani udawać uczuć, których nie potrafi nazwać. Spokój zostaje zakłócony przez sąsiada Raymonda Sintèsa. Jego konflikty i podejrzane sprawy stopniowo wciągają Meursaulta w sytuację, z którą początkowo nie czuje się związany. Seria pozornie zwyczajnych wyborów prowadzi obu mężczyzn na rozgrzaną słońcem plażę, gdzie dochodzi do tragicznego zdarzenia. Od tego momentu zachowanie urzędnika, jego wcześniejsze relacje i reakcja na śmierć matki zaczynają być oceniane przez innych równie uważnie jak sam czyn. Bohater zostaje zmuszony do konfrontacji z systemem, który oczekuje jasnych motywacji, skruchy i emocji, podczas gdy on od początku pozostaje człowiekiem niechętnym gotowym odpowiedziom oraz społecznym rytuałom. Własna obojętność, wcześniej traktowana jak prywatna cecha, nagle staje się dla otoczenia dowodem wymagającym równie pilnego wyjaśnienia jak wydarzenia na plaży.