Orły republiki (2025)

George Fahmy jest jedną z największych gwiazd egipskiego kina i człowiekiem przyzwyczajonym do tego, że to on wybiera role. Sytuacja zmienia się, gdy władze żądają, by zagrał prezydenta Abd al-Fattaha as-Sisiego w propagandowej produkcji przedstawiającej przywódcę zgodnie z oczekiwaniami państwa. Odmowa szybko okazuje się znacznie trudniejsza, niż sugerowałaby pozycja sławnego aktora. Naciski i szantaż wciągają George’a w środowisko, którego dotąd znał głównie z oficjalnych uroczystości i ekranowych deklaracji. Nad kształtem przedsięwzięcia czuwa doktor Mansour, pilnujący, by każdy element wizerunku prezydenta odpowiadał politycznej narracji. Przygotowując się do roli, aktor trafia coraz bliżej ludzi związanych z władzą i zaczyna obserwować mechanizmy działające poza zasięgiem zwykłych obywateli. Jego sytuację komplikuje relacja z kobietą należącą do tego samego uprzywilejowanego kręgu. Prywatne pragnienia zaczynają więc kolidować z ostrożnością, której wymaga otoczenie. George, mistrz udawania przed kamerą, musi nauczyć się grać również poza planem, bo jeden źle odczytany gest może mieć konsekwencje większe niż zawodowa porażka. Im głębiej wchodzi w system, tym trudniej zachować kontrolę nad własnym wizerunkiem, decyzjami i granicą między rolą narzuconą przez państwo a człowiekiem, którym pozostaje prywatnie. Sława, która dotąd dawała mu swobodę, przestaje chronić przed ludźmi zdolnymi zamienić jego publiczną twarz w narzędzie własnych celów.