Piła V (2008)

Peter Strahm przeżywa pułapkę, z której według planu nie powinien się wydostać, i wraca do śledztwa z coraz silniejszym przekonaniem, że Mark Hoffman ukrywa znacznie więcej, niż przyznaje. Hoffman tymczasem korzysta z reputacji człowieka, który ocalał z ostatniej rozgrywki i pomógł zamknąć sprawę Jigsawa. Im dokładniej Strahm odtwarza wcześniejsze wydarzenia, tym wyraźniej widzi powiązania prowadzące do policyjnego detektywa. Równolegle pięcioro obcych sobie ludzi budzi się w zamkniętym pomieszczeniu. Każdy otrzymuje pozornie prostą możliwość ratunku, ale kolejne etapy szybko zamieniają współpracę w walkę o przetrwanie. Uczestnicy nie wiedzą jeszcze, dlaczego zostali wybrani ani co naprawdę ich łączy. Zamiast szukać wspólnego rozwiązania, podejmują decyzje pod presją czasu i strachu, co tylko zwiększa cenę następnych prób. Dwa wątki rozwijają się obok siebie: Strahm próbuje udowodnić, kto kontynuuje dzieło Johna Kramera, a Hoffman stara się skierować podejrzenia w inną stronę. Przeszłość obu mężczyzn zaczyna odgrywać równie dużą rolę jak bieżące wydarzenia. Każdy nowy trop może przybliżyć agenta do prawdy, ale jednocześnie daje Hoffmanowi powód, by pozbyć się człowieka, który znalazł się zbyt blisko jego sekretu. Hoffman wie, że nie może pozwolić agentowi spokojnie dokończyć dochodzenia, dlatego między nimi rozpoczyna się osobna gra oparta na fałszywych tropach i przewidywaniu ruchów przeciwnika.