Rozgrzeszenie (2024)

Doświadczony egzekutor od lat wykonuje brudną pracę dla bostońskiego półświatka, nie zastanawiając się długo nad konsekwencjami kolejnych zleceń. Jego pozycja opiera się na lojalności, sile i reputacji człowieka, który zawsze doprowadza sprawę do końca. Wszystko zmienia się, gdy zaczynają dokuczać mu problemy z pamięcią, dezorientacja i inne objawy wskazujące na postępującą chorobę neurologiczną. Świadomość ograniczonego czasu skłania go do spojrzenia na życie poza mafią. Próbuje odbudować kontakt z dorosłą córką, z którą od dawna łączą go głównie pretensje, oraz poznać wnuka, zanim będzie za późno na stworzenie z nim prawdziwej więzi. Dawni współpracownicy nie traktują jednak jego odejścia jak zwykłej emerytury. Człowiek, który przez lata znał sekrety organizacji i stosował przemoc w jej imieniu, nie może po prostu zniknąć. Kolejne zlecenia oraz konflikty wciągają go z powrotem w środowisko, od którego próbuje się odsunąć. Musi jednocześnie chronić bliskich, radzić sobie z zawodzącą pamięcią i zdecydować, ile jest gotów zrobić, by pozostawić po sobie coś więcej niż rachunek dawnych krzywd. Próba zmiany życia ma więc konkretny termin narzucony przez pogarszający się stan zdrowia. Bohater nie wie, które wspomnienia utrzymają się najdłużej, dlatego stara się załatwić rodzinne sprawy, zanim utraci możliwość samodzielnego działania. Jednocześnie dawna profesja sprawia, że nawet dobre intencje interpretuje przez język przemocy i długu.