Sherlock: Upiorna panna młoda (2015)

Londyn końca XIX wieku wydaje się środowiskiem stworzonym dla Sherlocka Holmesa: dorożki przecinają zamglone ulice, doktor John Watson opisuje kolejne sprawy przyjaciela, a inspektor Lestrade przynosi zagadkę, która przeczy zdrowemu rozsądkowi. Emelia Ricoletti, ubrana w suknię ślubną, strzela do przechodniów z balkonu, po czym publicznie odbiera sobie życie. Kilka godzin później kobieta wyglądająca dokładnie jak zmarła pojawia się przed własnym mężem i zabija go na oczach świadków. Policja zaczyna mówić o duchu, Sherlock natomiast szuka rozwiązania opartego na faktach. Sprawa wraca po kilku miesiącach, gdy podobna zjawa ma zapowiedzieć śmierć sir Eustace’a Carmichaela. Holmes i Watson podejmują obserwację posiadłości, lecz nawet ich obecność nie powstrzymuje kolejnego niewytłumaczalnego zdarzenia. Ślady prowadzą w stronę sekretów skrzętnie ukrywanych przez część londyńskiego społeczeństwa, a detektyw coraz częściej dostrzega w całej zagadce echa własnej obsesji związanej z Moriartym. Wiktoriańska rzeczywistość nie jest przy tym tak prosta, jak początkowo wygląda. Granica między śledztwem, wspomnieniem i sposobem, w jaki Sherlock porządkuje informacje, stopniowo się zaciera. Najważniejsze pozostaje pytanie, jak ktoś uznany za martwego może dalej wpływać na wydarzenia. Odpowiedź wymaga od detektywa zakwestionowania również własnych wcześniejszych założeń.