Słoń (2003)

Zwyczajny dzień w liceum w Portland rozpada się na kilka równoległych perspektyw. John próbuje poradzić sobie z pijanym ojcem i spóźnieniem na zajęcia, Elias fotografuje kolegów do swojego portfolio, Michelle czuje się obco wśród rówieśników, a Nathan i Carrie przechodzą korytarzami jak jedna z wielu szkolnych par. Kamera wraca do tych samych chwil z różnych punktów widzenia, dzięki czemu drobne spotkania i przypadkowe przecięcia dróg nabierają znaczenia dopiero po czasie. Większość uczniów zajmuje się codziennymi sprawami: lekcjami, relacjami, wyglądem, planami po szkole. Równocześnie Alex i Eric przygotowują atak. Zamawiają broń, układają plan działania i pojawiają się przed budynkiem uzbrojeni, podczas gdy pozostali nie mają pojęcia, co za chwilę się wydarzy. Jeden z uczniów dostaje przypadkowe ostrzeżenie i zaczyna próbować zatrzymać osoby zmierzające do wejścia. W środku szkolny rytm trwa jeszcze przez kilka minut niemal bez zmian. Historia nie sprowadza zachowania napastników do jednej łatwej odpowiedzi; pokazuje raczej fragmenty ich życia, doświadczenie odrzucenia oraz kontakt z przemocą, nie zamieniając ich w jednoznaczne wyjaśnienie. Napięcie bierze się z wiedzy, której bohaterowie nie posiadają: odbiorca rozumie, dokąd zmierza ten dzień, choć dla większości uczniów nadal jest on całkowicie zwyczajny.