Sztuka zbrodni (2020)

Jacob Kanon przylatuje do Londynu po wiadomości, której żaden rodzic nie chce otrzymać. Jego córka i zięć zostali zamordowani podczas podróży po Europie, a sposób ułożenia ciał sugeruje, że sprawca potraktował zbrodnię jak makabryczną kompozycję. Nowojorski detektyw nie zamierza ograniczyć się do roli pogrążonego w żałobie ojca. Zaczyna analizować podobne przypadki z innych krajów i dostrzega powtarzający się schemat: ofiarami są młode pary, a przed kolejnym zabójstwem lokalny dziennikarz otrzymuje pocztówkę. W Sztokholmie wiadomość trafia do Dessie Leonard, amerykańskiej reporterki i krytyczki sztuki. Jacob przekonuje ją, że kartka może zapowiadać następną zbrodnię, a obrazy pozostawiane przy ciałach są częścią większej zagadki. Wspólnie próbują odczytać odniesienia do dzieł sztuki i przewidzieć kolejny przystanek mordercy, podczas gdy policje kilku państw prowadzą własne dochodzenia. Sprawca stale zmienia kraj, wykorzystując swobodę podróżowania po Europie i niewielką koordynację między służbami. Dla Jacoba śledztwo jest osobiste, co pomaga mu zauważać szczegóły, ale też utrudnia zachowanie dystansu. Każda nowa pocztówka oznacza, że czasu jest mniej, a następna para może już znajdować się w zasięgu człowieka zamieniającego morderstwa w prywatną wystawę. Dessie z kolei musi zdecydować, jak wykorzystać otrzymywane wiadomości, nie zamieniając własnej gazety w narzędzie, którym zabójca steruje śledztwem i opinią publiczną.