Upiór w operze (2004)

Paryska Opera Populaire żyje plotkami o tajemniczym Upiorze, który ma mieszkać w podziemiach budynku i ingerować w przedstawienia. Nowi właściciele teatru początkowo traktują ostrzeżenia jak przesąd, dopóki kolejne wypadki i żądania nie zaczynają wpływać na repertuar. Gdy kapryśna primadonna Carlotta odmawia występu, szansę otrzymuje młoda chórzystka Christine Daaé. Jej głos zachwyca publiczność, ale sukces nie jest przypadkowy. Od pewnego czasu dziewczynę potajemnie uczy nieznany mistrz, którego Christine uważa za Anioła Muzyki obiecanego jej przez zmarłego ojca. Tajemniczym nauczycielem jest zamaskowany mężczyzna ukrywający oszpeconą twarz i żyjący w labiryncie pod operą. Upiór chce uczynić z Christine największą gwiazdę sceny i nie toleruje sprzeciwu wobec swoich poleceń. Sytuację komplikuje powrót Raoula, wicehrabiego de Chagny i przyjaciela dziewczyny z dzieciństwa. Odnowiona bliskość między nimi budzi zazdrość człowieka z podziemi. W teatrze narasta konflikt między dyrekcją, artystami i niewidzialnym gospodarzem, którego groźby stają się coraz bardziej konkretne. Christine znajduje się między fascynacją geniuszem swojego nauczyciela, lękiem przed jego zachowaniem i uczuciem do Raoula, podczas gdy scena operowa stopniowo zmienia się w miejsce niebezpiecznej osobistej rozgrywki. Raoul próbuje zapewnić Christine bezpieczeństwo, lecz lekceważenie reguł narzuconych przez Upiora tylko zwiększa ryzyko dla wszystkich pracujących w gmachu.