13 dni do wakacji (2025)

Piątkowa impreza w nowoczesnym domu zaczyna się jak zwykłe spotkanie grupy nastolatków, którzy chcą wykorzystać jeden z ostatnich wieczorów przed wakacjami. Muzyka, rozmowy i poczucie swobody kończą się w chwili, gdy w budynku pojawia się zamaskowany napastnik uzbrojony w kuszę. Sytuację pogarsza fakt, że nieznajomy przejmuje kontrolę nad systemem bezpieczeństwa. Elektroniczne zamki blokują wyjścia, okna przestają dawać możliwość ucieczki, a technologia zaprojektowana do ochrony mieszkańców zamienia dom w szczelnie zamkniętą pułapkę. Uczestnicy imprezy zostają odcięci od bezpiecznego świata na zewnątrz i muszą działać bez planu oraz pewności, skąd nadejdzie następny atak. W grupie narasta panika, a kolejne decyzje podejmowane pod presją wystawiają na próbę wzajemne zaufanie. Nikt nie wie, dlaczego napastnik poluje właśnie na nich ani czy jego działania wynikają z przygotowanego wcześniej planu. Przestrzeń, która jeszcze chwilę wcześniej dawała poczucie prywatności i komfortu, staje się miejscem nieustannego zagrożenia. Jedynym celem uwięzionych nastolatków pozostaje znalezienie sposobu na przetrwanie nocy i wydostanie się z domu, zanim napastnik zrealizuje swój zamiar. Zamknięty system domu ogranicza możliwość wezwania pomocy, dlatego bohaterowie muszą korzystać z tego, co mają pod ręką, i szybko zmieniać plany. Każdy korytarz, pokój i urządzenie może stać się schronieniem albo kolejnym narzędziem napastnika.