Babygirl (2024)

Romy Mathis stoi na czele dużej nowojorskiej firmy technologicznej, wychowuje dwie córki i od lat tworzy pozornie stabilne małżeństwo z Jacobem. W pracy przywykła do kontrolowania sytuacji, podejmowania decyzji i wydawania poleceń, lecz prywatnie coraz wyraźniej odczuwa rozdźwięk między uporządkowanym życiem a pragnieniami, o których nie mówi nawet najbliższym. Punkt zapalny pojawia się wraz z Samuelem, młodym stażystą uczestniczącym w firmowym programie mentoringowym. Chłopak szybko dostrzega, że pewność siebie Romy ma granice, i zaczyna testować je w sposób, którego nie przewidują zasady zawodowej relacji. Między dwojgiem rozwija się układ oparty na kontroli, podporządkowaniu i ryzyku. Romy pozwala Samuelowi przejmować inicjatywę, choć jednocześnie zdaje sobie sprawę, że romans z podwładnym może zagrozić jej rodzinie, pozycji i reputacji. Kolejne spotkania coraz trudniej oddzielić od codzienności w biurze, zwłaszcza gdy Samuel przestaje zachowywać się jak ktoś, kto zamierza pozostawać wyłącznie w ukryciu. Kobieta próbuje utrzymać granice między rolą prezeski, żony i kochanki, ale każda z nich zaczyna wpływać na pozostałe. Napięcie nie wynika więc z samego sekretu, lecz z pytania, kto naprawdę ustala zasady tej relacji i jak długo można kontrolować konsekwencje własnych decyzji.