Belfast (2021)

Dziewięcioletni Buddy dorasta w robotniczej, protestanckiej społeczności stolicy Irlandii Północnej pod koniec lat sześćdziesiątych. Jego świat składa się z ulicznych zabaw, wizyt w kinie, szkolnych zauroczeń i czasu spędzanego z dziadkami. Codzienność zmienia się gwałtownie, gdy konflikt między katolikami i protestantami dociera bezpośrednio pod rodzinny dom. Zamieszki, barykady oraz obecność wojska sprawiają, że miejsca dotąd znajome i bezpieczne zaczynają wyglądać zupełnie inaczej. Ojciec chłopca pracuje w Anglii i wraca do domu tylko okresowo, próbując jednocześnie spłacać rodzinne długi i trzymać się z dala od miejscowych radykałów. Matka nie chce porzucać społeczności, w której mieszkają krewni, przyjaciele oraz sąsiedzi znani od lat. Coraz częściej pojawia się jednak pytanie, czy pozostanie na miejscu nie naraża dzieci na zbyt duże ryzyko. Buddy obserwuje te rozmowy z perspektywy dziecka, które wciąż bardziej przejmuje się koleżanką z klasy i tym, co zobaczy na dużym ekranie, niż polityką dorosłych. Napięcia na ulicach stopniowo wdzierają się jednak także do jego spraw. Rodzina musi rozważyć wyjazd do Anglii lub jeszcze dalej, wiedząc, że każda decyzja oznacza utratę części dotychczasowego życia i konieczność zbudowania domu w zupełnie nowym miejscu.