Climax (2018)

Grupa francuskich tancerzy kończy intensywne próby w opuszczonym budynku szkolnym, gdzie przygotowywała wspólny występ z dala od miasta i codziennych rozproszeń. Po udanej sesji zaczyna się impreza: muzykę prowadzi DJ Daddy, na stołach pojawia się sangria, a rozmowy szybko ujawniają romanse, konflikty i urazy ukrywane podczas pracy. Początkowa euforia zmienia charakter, gdy kolejne osoby zaczynają zachowywać się nienaturalnie i tracić kontrolę nad własnym ciałem. Tancerze dochodzą do wniosku, że ktoś dodał do napoju LSD. Nikt nie wie jednak, kto to zrobił ani czy sprawca nadal znajduje się wśród nich. Choreografka Selva próbuje opanować sytuację, lecz halucynacje, strach i wzajemne podejrzenia rozbijają grupę na coraz bardziej agresywne układy. Osoby, które nie piły sangrii, automatycznie stają się podejrzane, a dawne animozje dostają nowe, niebezpieczne paliwo. Zamknięta przestrzeń przestaje być miejscem twórczej współpracy i zaczyna działać jak pułapka, z której każdy próbuje wydostać się na własnych warunkach. W miarę narastania działania narkotyku racjonalne wyjaśnienia tracą znaczenie, a zachowania uczestników stają się coraz bardziej impulsywne. Noc, która miała zakończyć okres ciężkiej pracy, zamienia się w serię chaotycznych konfrontacji, gdzie zagrożeniem są przede wszystkim ludzie tracący kontrolę nad sobą. Zamieć odcina łatwą drogę na zewnątrz, więc nawet ucieczka od grupy staje się ryzykowna.