Czekając na barbarzyńców (2020)

Na odległym pograniczu bezimiennego Imperium życie miejscowego Sędziego płynie według spokojnego rytmu. Zna mieszkańców osady, utrzymuje kontakty z ludnością żyjącą poza granicami i nie widzi powodów, by drobne konflikty traktować jako zapowiedź wojny. Sytuację zmienia przyjazd pułkownika Jolla z Biura Bezpieczeństwa Państwowego. Oficer ma sprawdzić doniesienia o rzekomym zagrożeniu ze strony ludzi określanych przez władze mianem barbarzyńców. Joll nie ufa miejscowej wiedzy ani uspokajającym raportom. Zaczyna zatrzymywać mieszkańców stepu i wymuszać zeznania, uznając cierpienie za skuteczny sposób wydobywania prawdy. Sędzia coraz wyraźniej widzi, że śledztwo samo tworzy wroga, którego miało jedynie odnaleźć. Szczególną uwagę poświęca młodej kobiecie okaleczonej podczas przesłuchań. Próba udzielenia jej pomocy prowadzi go do decyzji, która stawia pod znakiem zapytania wieloletnią lojalność wobec państwa. Gdy Joll wraca z kolejnymi żołnierzami, a dowodzenie placówką przejmuje bezwzględny oficer Mandel, dotychczasowy urzędnik sam może zostać potraktowany jak zdrajca. Pogranicze zamienia się w miejsce, gdzie strach przed hipotetycznym atakiem usprawiedliwia realną przemoc, a posłuszeństwo wobec Imperium zaczyna oznaczać zgodę na rzeczy, których Sędzia nie potrafi już zaakceptować. Coraz wyraźniej rozumie też, że sama pogłoska o nadchodzącym najeździe wystarcza władzy, by stworzyć warunki, które mogą rzeczywiście doprowadzić do buntu.