Droga bez powrotu 4: Krwawe początki (2011)

Zimą 2003 roku grupa studentów wybiera się skuterami śnieżnymi do górskiej chaty znajomego. Pogoda gwałtownie się pogarsza, a niewłaściwy skręt prowadzi ich coraz dalej od planowanej trasy. W środku zamieci znajdują opuszczone sanatorium Glenville i uznają je za najlepsze miejsce, by przeczekać noc. Budynek od dziesięcioleci stoi pusty, lecz jego historia sięga 1974 roku, kiedy trzej zdeformowani bracia – Trzy palce, Piłowany ząb i Jednooki – wydostali się z zamkniętego oddziału i doprowadzili do masakry personelu. Studenci nie wiedzą, że dawni pacjenci nadal wykorzystują kompleks jako kryjówkę. Początkowo eksplorują korytarze, szukają jedzenia i próbują uruchomić ogrzewanie, traktując opowieści o przeszłości obiektu jak miejscową legendę. Zniknięcie jednego z uczestników wyprawy zmienia atmosferę. Wkrótce grupa odkrywa, że nie jest sama, a wyjście na zewnątrz oznacza marsz przez śnieżycę bez pewności, gdzie znajduje się najbliższa pomoc. Zamknięte sale, tunele i dawne pomieszczenia medyczne dają napastnikom ogromną przewagę. Młodzi ludzie próbują wykorzystać liczebność oraz znalezione przedmioty do obrony, lecz każdy podział grupy ułatwia kanibalom kolejne ataki. Noc w przypadkowym schronieniu szybko zamienia się w walkę o dotrwanie do rana i znalezienie drogi przez zasypane góry. Im dłużej trwa noc, tym mniej bezpiecznych pomieszczeń pozostaje, a mróz na zewnątrz odbiera możliwość zwykłego wybiegnięcia z budynku.