Głos Hind Rajab (2025)

29 stycznia 2024 roku dyspozytorzy Palestyńskiego Czerwonego Półksiężyca odbierają telefon ze Strefy Gazy. W ostrzeliwanym samochodzie znajduje się sześcioletnia Hind Rajab, odcięta od bezpiecznego miejsca i prosząca dorosłych po drugiej stronie linii o pomoc. Wolontariusze próbują utrzymać z dziewczynką kontakt, jednocześnie ustalając położenie pojazdu i szukając sposobu, by wysłać karetkę. Każda decyzja wymaga uzgodnień, bo ratownicy muszą poruszać się po obszarze objętym działaniami wojennymi, gdzie zwykła trasa medyczna może w jednej chwili stać się niedostępna. Rana, Omar, Nisreen i Mahdi pracują w centrum alarmowym, słuchając głosu dziecka i próbując zdobyć zgody potrzebne do przeprowadzenia akcji. Czas płynie inaczej po obu stronach rozmowy: dla osób w biurze oznacza kolejne telefony i procedury, dla dziewczynki każda minuta to dalsze oczekiwanie w samochodzie znajdującym się pod ostrzałem. Historia wykorzystuje autentyczne nagranie rozmowy alarmowej, łącząc je z inscenizacją pracy zespołu ratunkowego. Napięcie nie wynika z nieznanego zagrożenia, lecz z wiedzy, że pomoc jest potrzebna natychmiast, podczas gdy ludzie próbujący ją zorganizować są ograniczani przez warunki wojny, odległość i procedury bezpieczeństwa. Osoby przy telefonach starają się jednocześnie uspokajać dziecko i nie składać obietnic, których w warunkach trwającego ostrzału nie potrafią zagwarantować. Każda próba przyspieszenia wyjazdu karetki wymaga kolejnych kontaktów oraz potwierdzenia bezpiecznej trasy.