Jestem Rocky (2026)

Połowa lat siedemdziesiątych nie wygląda dla Sylvestra Stallone'a jak początek wielkiej kariery. Młody aktor mieszka w Nowym Jorku, ledwo wiąże koniec z końcem i regularnie słyszy, że nie pasuje do ról, o które się stara. Przełom przychodzi dopiero wtedy, gdy sam siada do pisania. Powstaje scenariusz o bokserze z robotniczej Filadelfii, który dostaje nieprawdopodobną szansę wejścia na największą sportową scenę. Stallone szybko zauważa, że w losach stworzonego bohatera jest coś z jego własnej walki o miejsce w branży. Gdy tekst zaczyna interesować producentów, pojawia się jednak warunek, którego początkujący twórca nie zamierza zaakceptować: studia chcą kupić scenariusz, ale główną rolę widzą dla bardziej znanego aktora. Stallone odrzuca coraz atrakcyjniejsze oferty i obstaje przy tym, że sam powinien zagrać Rocky'ego Balboę. Decyzja naraża jego skromne finanse, relacje z bliskimi i jedyną realną szansę na zawodowy przełom. Równolegle ruszają poszukiwania ludzi, którzy pomogą zrealizować projekt za ograniczone pieniądze. Upór nieznanego aktora zaczyna więc przypominać historię, którą sam napisał: zanim ktokolwiek uwierzy w jego bohatera, Stallone musi przekonać otoczenie, że warto uwierzyć także w niego. Każde kolejne spotkanie z producentami zmusza go do wyboru między szybkim zarobkiem a zachowaniem kontroli nad historią, która może być jego jedyną szansą.