Marzyciel (2004)

Londyn początku XX wieku nie jest dla Jamesa Matthew Barriego szczególnie łaskawy. Jego najnowsza sztuka spotyka się z chłodnym przyjęciem, a producent Charles Frohman oczekuje materiału, który przyciągnie publiczność z powrotem do teatru. Podczas spaceru w Ogrodach Kensington dramaturg poznaje owdowiałą Sylvię Llewelyn Davies i jej czterech synów: George’a, Jacka, Petera oraz Michaela. Zwykłe spotkanie szybko przeradza się w bliską znajomość. Barrie chętnie dołącza do zabaw chłopców, zamieniając park, ogród i codzienne otoczenie w pirackie statki, odległe krainy oraz miejsca istniejące przede wszystkim dzięki wyobraźni. Szczególna więź łączy go z Peterem, który po stracie ojca podchodzi do fantazjowania znacznie ostrożniej niż jego bracia. Wspólne przygody zaczynają dostarczać pisarzowi pomysłów do nowego projektu scenicznego o dzieciach, które nie chcą dorosnąć. Relacja z rodziną Llewelyn Davies nie wszystkim się jednak podoba. Małżeństwo Barriego przeżywa kryzys, otoczenie Sylvii patrzy na znajomość z nieufnością, a londyńskie towarzystwo zaczyna plotkować. Gdy zdrowie kobiety coraz bardziej niepokoi jej bliskich, świat wymyślanych przygód nabiera dla całej rodziny znaczenia daleko wykraczającego poza niewinną dziecięcą zabawę. Barrie stopniowo przenosi obserwacje z codziennych spotkań do pracy nad nową sztuką, a dzieci rozpoznają w kolejnych pomysłach fragmenty własnych zabaw i charakterów. Powstający utwór zaczyna łączyć ich prywatny świat z londyńską sceną teatralną.