Opowieść o dwóch siostrach (2003)

Powrót Su-mi i jej młodszej siostry Su-yeon do rodzinnego domu nie przynosi oczekiwanego spokoju. Po okresie leczenia starsza z dziewcząt ponownie zamieszkuje z ojcem Moo-hyeonem oraz macochą Eun-joo, z którą od pierwszych chwil wchodzi w otwarty konflikt. Su-yeon zachowuje się znacznie ciszej i wyraźnie boi się kobiety, dlatego Su-mi przyjmuje wobec niej rolę opiekunki. W dużym domu nad jeziorem szybko pojawiają się niepokojące sygnały. Nocne odgłosy, koszmary, ślady czyjejś obecności i obrazy związane ze zmarłą matką podważają poczucie bezpieczeństwa obu sióstr. Napięcie rośnie także w codziennych sytuacjach. Su-mi podejrzewa Eun-joo o krzywdzenie Su-yeon, natomiast ojciec reaguje na oskarżenia z chłodnym dystansem i unika wyjaśniania rodzinnej przeszłości. Stare fotografie ujawniają, że obecna macocha była wcześniej związana z domem w zupełnie innej roli. Kolejne zdarzenia coraz mocniej splatają żałobę, poczucie winy i lęk przed tym, czego nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Su-mi próbuje chronić siostrę, lecz jednocześnie sama traci pewność, które obserwacje są rzeczywiste. Odpowiedzi kryją się w wydarzeniu, o którym domownicy najwyraźniej od dawna nie potrafią ze sobą rozmawiać. Dom, który powinien pomagać w odzyskaniu równowagi, coraz częściej przypomina miejsce zatrzymane w chwili dawnej rodzinnej tragedii.