Pierwszy człowiek (2018)

Neil Armstrong na początku lat sześćdziesiątych pracuje jako pilot doświadczalny i próbuje jednocześnie funkcjonować po śmierci małej córki Karen. W domu wraz z żoną Janet wychowuje dwóch synów, lecz osobistą stratę przeżywa w sposób zamknięty, koncentrując się na pracy i zadaniach wymagających całkowitej kontroli. Dołącza do programu astronautów NASA w okresie, gdy Stany Zjednoczone próbują wyprzedzić Związek Radziecki w wyścigu kosmicznym. Kolejne loty, testy i szkolenia pokazują, jak daleko technologia pozostaje od bezpiecznej rutyny. Awaria podczas misji Gemini 8 niemal kończy się katastrofą, a wypadki na Ziemi przypominają Armstrongowi i jego kolegom, że każdy etap programu może kosztować życie. W miarę przygotowań do wyprawy Apollo 11 presja rośnie zarówno wewnątrz NASA, jak i w domu. Janet musi mierzyć się z nieobecnością męża oraz realnym ryzykiem, że może nie wrócić, podczas gdy Neil coraz bardziej zamyka emocje za precyzją procedur. Droga do pierwszego lądowania człowieka na Księżycu zostaje przedstawiona przez serię prób, błędów i osobistych strat. Historyczna misja staje się dla Armstronga nie tylko przedsięwzięciem państwowym, ale również doświadczeniem nierozerwalnie związanym z pamięcią o córce i ceną, jaką jego rodzina płaci za udział w programie.