Powstaniec 1863 (2024)

Krótko przed Bitwą Warszawską w 1920 roku jeden z żołnierzy spotyka w koszarach starego weterana, którego wspomnienia prowadzą niemal sześćdziesiąt lat wstecz. Wtedy na Podlasiu narasta opór przeciw rosyjskiemu zaborcy, a kolejne represje i branka do carskiego wojska przyspieszają przygotowania do zbrojnego wystąpienia. W konspirację angażuje się ksiądz Stanisław Brzóska, duchowny gotowy łączyć posługę z działalnością niepodległościową. Po wybuchu powstania styczniowego staje na czele oddziału i bierze udział w ataku na rosyjski garnizon. Sukces pierwszych działań sprawia, że zostaje oficerem oraz naczelnym kapelanem walczących. Jego aktywność szybko zwraca uwagę władz carskich. Tropem Brzóski rusza Maniukin, znany z brutalnych metod i bezwzględnego ścigania przeciwników Imperium Rosyjskiego. Powstańczy oddział działa w coraz trudniejszych warunkach, korzystając ze wsparcia miejscowej ludności i próbując unikać silniejszego przeciwnika. Z czasem ogólnonarodowy zryw słabnie, lecz Brzóska nie zamierza składać broni. Jego dalsza walka staje się symbolem oporu prowadzonego mimo malejących szans, a wspomnienie o niej powraca w chwili, gdy kolejne pokolenie Polaków przygotowuje się do obrony niepodległości. Starcie z Maniukinem nabiera z czasem osobistego charakteru, bo rosyjski oficer chce dopaść człowieka, którego nie potrafi złamać otwartą przewagą militarną. Każda udana ucieczka Brzóski przedłuża opór i podtrzymuje nadzieję wśród miejscowych.