Pralnia (2019)

Wakacyjny rejs Ellen Martin kończy się tragedią, kiedy statek wycieczkowy przewraca się na jeziorze, a jej mąż ginie wraz z innymi pasażerami. Kobieta spodziewa się, że ubezpieczenie przynajmniej zabezpieczy finansowe skutki wypadku. Zamiast odszkodowania trafia jednak na sieć firm, pośredników i dokumentów prowadzących do kolejnych rajów podatkowych. Nazwy się zmieniają, właściciele znikają za spółkami fasadowymi, a odpowiedzialność rozpływa się między krajami. Ślad wiedzie w końcu do panamskiej kancelarii prowadzonej przez Jürgena Mossacka i Ramóna Fonsecę. Prawnicy obsługują klientów, którzy chcą ukrywać majątek, przenosić pieniądze i korzystać z systemu stworzonego tak, by trudno było ustalić, kto naprawdę kontroluje daną firmę. Los Ellen jest tylko jednym z kilku przykładów działania tego mechanizmu. Kolejne historie przenoszą akcję m.in. do Chin, Afryki, Meksyku i na Karaiby, gdzie podobne konstrukcje finansowe wykorzystuje się do obniżania podatków, przekazywania łapówek, oszustw i ukrywania niewygodnych interesów. Pozornie niezależne sprawy zaczynają łączyć się w obraz systemu działającego ponad granicami. Punktem odniesienia pozostaje rzeczywisty skandal związany z ujawnieniem dokumentów kancelarii Mossack Fonseca, znanych później jako Panama Papers. Narratorami tej układanki są sami Mossack i Fonseca, którzy z przewrotną swobodą tłumaczą mechanizmy stojące za przepływem ukrywanego kapitału.