Sierota. Narodziny zła (2022)

Leena Klammer przebywa w estońskim zakładzie psychiatrycznym, choć jej wygląd może zmylić każdego, kto nie zna dokumentacji. Dorosła kobieta cierpi na zaburzenie sprawiające, że wygląda jak kilkuletnie dziecko, a swój niewinny wizerunek potrafi wykorzystywać z wyjątkową skutecznością. Po ucieczce z ośrodka znajduje informacje o Esther Albright, dziewczynce z zamożnej amerykańskiej rodziny, która zaginęła kilka lat wcześniej. Podobieństwo wystarcza, by Leena przyjęła jej tożsamość i doprowadziła do spotkania z rodzicami. Tricia przywozi odnalezioną „córkę” do domu w Connecticut, gdzie czekają na nią mąż Allen i starszy syn Gunnar. Leena szybko poznaje rytm życia rodziny, uczy się wspomnień, których powinna używać, i tłumaczy różnice w zachowaniu traumą po wieloletniej nieobecności. Jej plan nie jest jednak tak bezpieczny, jak zakładała. Detektyw prowadzący dawną sprawę zauważa nieścisłości, a Tricia obserwuje nową Esther znacznie uważniej niż pozostali. W domu pojawia się napięcie wynikające nie tylko z tajemnicy podszywającej się kobiety. Każdy z mieszkańców ma własne powody, by kontrolować to, co inni wiedzą o zaginionej dziewczynce, a Leena odkrywa, że trafiła do rodziny, której przeszłość może być równie niebezpieczna jak jej własna. W tej grze zwykłe zastraszanie nie wystarcza, bo przeciwnicy szybciej niż zwykle odpowiadają na kolejne próby manipulacji.