Śnieżne bractwo (2023)

W październiku 1972 roku samolot urugwajskich sił powietrznych przewozi drużynę rugby oraz jej bliskich do Chile. Maszyna nie dociera do celu i rozbija się wysoko w Andach, z dala od zamieszkanych terenów. Ci, którzy przeżyli uderzenie, zostają uwięzieni w kadłubie bez odpowiedniej odzieży, zapasów i sprzętu potrzebnego do przetrwania na śniegu. Początkowo liczą, że ratownicy szybko odnajdą wrak, lecz kolejne dni przynoszą coraz gorsze wiadomości. Grupa musi sama organizować schronienie, dzielić resztki jedzenia i opatrywać rannych przy użyciu tego, co ocalało z katastrofy. Gdy zapasy się kończą, pojawia się decyzja, której wcześniej nikt nie brałby pod uwagę: wykorzystanie ciał zmarłych jako źródła pożywienia. To jednak nie jedyne zagrożenie. Mróz, wysokość, lawiny i kolejne urazy sprawiają, że każdy dzień wymaga nowych rozwiązań. Z czasem staje się jasne, że samo czekanie nie wystarczy. Ocalali przygotowują wyprawy poza bezpieczny fragment wraku, próbując ustalić swoje położenie i znaleźć drogę przez góry. Współpraca, konflikty i odpowiedzialność za najsłabszych decydują o tym, kto zachowa siły, gdy nadzieja na pomoc z zewnątrz niemal znika. Każdy pomysł na ratunek wymaga przy tym zgody ludzi wyczerpanych głodem i zimnem, dlatego nawet proste decyzje dotyczące wypraw, racji żywnościowych czy opieki nad rannymi potrafią wywołać spór.