Iron Lung (2026)

Po Cichym Wniebowzięciu ludzkość została niemal całkowicie odcięta od znanego wszechświata. Gwiazdy, planety nadające się do życia i większość miejsc, do których można było uciec, zniknęły bez wyjaśnienia. W tej rzeczywistości skazaniec imieniem Simon otrzymuje szansę, której trudno nazwać łaską. Ma zejść pod powierzchnię odległego księżyca i zbadać rozległy ocean ludzkiej krwi, korzystając z ciasnej, prowizorycznej łodzi podwodnej. Jej konstrukcja bardziej przypomina metalową trumnę niż pojazd przygotowany do bezpiecznej eksploracji. Główne okno zostaje szczelnie zamknięte, dlatego Simon porusza się niemal po omacku, zdany na instrumenty, mapę i niewielką kamerę pozwalającą wykonywać pojedyncze fotografie otoczenia. Misja ma dostarczyć danych o anomaliach ukrytych w głębinach, a w zamian więzień słyszy obietnicę wolności. Im dalej schodzi, tym mniej oczywiste staje się jednak, czy ktokolwiek naprawdę rozumie miejsce, do którego go wysłano. Odgłosy dochodzące zza kadłuba, ograniczone zapasy i brak możliwości zwyczajnej obserwacji zmieniają badanie w próbę nerwów. Simon musi jednocześnie utrzymać jednostkę w ruchu, rozszyfrować wskazania aparatury i zdecydować, jak daleko jest gotów zapuścić się w ciemność, której nie potrafi zobaczyć. Każda kolejna współrzędna prowadzi go głębiej w obszar, z którego wcześniejsze ekspedycje nie przyniosły odpowiedzi.