Substancja (2024)

Elisabeth Sparkle kończy pięćdziesiąt lat dokładnie wtedy, gdy producent jej telewizyjnego programu fitness uznaje, że potrzebuje młodszej prowadzącej. Dawna gwiazda zostaje zwolniona, a obserwowanie własnego wizerunku znikającego z billboardów tylko pogłębia poczucie, że branża przestała widzieć w niej wartość. Po przypadkowym kontakcie w szpitalu otrzymuje informację o tajemniczym preparacie obiecującym stworzenie młodszej, piękniejszej i doskonalszej wersji użytkownika. Elisabeth decyduje się spróbować. Z jej ciała wyłania się Sue, fizycznie odrębna kobieta będąca młodszym odpowiednikiem tej samej osoby. Zasady są precyzyjne: obie muszą dzielić jeden czas życia, zmieniając się co siedem dni, a nieaktywne ciało pozostaje podtrzymywane specjalnymi środkami. Sue szybko zdobywa pracę, którą wcześniej wykonywała Elisabeth, i zaczyna korzystać z zainteresowania, popularności oraz możliwości niedostępnych starszej wersji. Początkowa fascynacja nowym układem ustępuje napięciu, kiedy siedmiodniowa równowaga zaczyna przeszkadzać w rozwijającym się życiu Sue. Każde naruszenie reguł ma jednak konsekwencje dla Elisabeth, a procesu nie można po prostu odwrócić bez kosztu. Obie wersje coraz trudniej traktować jako jedną osobę, choć biologicznie pozostają od siebie zależne. Pragnienie odzyskania młodości zamienia się w rywalizację o ciało, czas i prawo do dalszego istnienia. Problem pogłębia fakt, że stabilizator potrzebny Sue pobierany jest z ciała Elisabeth, więc każda nadprogramowa korzyść młodszej wersji zostawia trwały ślad na starszej.