Wiwarium (2019)

Gemma i Tom chcą kupić pierwszy wspólny dom. W biurze nieruchomości spotykają osobliwego agenta Martina, który proponuje im wizytę na nowym osiedlu Yonder. Na miejscu czekają równe szeregi identycznych budynków, przycięte trawniki i ulice wyglądające tak, jakby nikt nigdy z nich nie korzystał. Martin pokazuje parze dom numer 9, po czym nagle znika. Gemma i Tom próbują wrócić do miasta, lecz każda obrana droga prowadzi ich z powrotem pod ten sam budynek. Kończy się paliwo, zapada noc, a osiedle okazuje się pułapką pozbawioną widocznego wyjścia. Następnego dnia przed domem pojawia się paczka z jedzeniem. Niedługo później kolejna dostawa zawiera niemowlę oraz lakoniczne polecenie: mają wychować dziecko, jeśli chcą odzyskać wolność. Chłopiec rośnie w nienaturalnym tempie, naśladuje głosy dorosłych i zachowuje się w sposób, którego rodzice nie potrafią zrozumieć. Gemma próbuje nawiązać z nim jakąkolwiek relację, podczas gdy Tom obsesyjnie kopie dół w ogrodzie, przekonany, że pod powierzchnią znajduje się odpowiedź. Dni stają się do siebie podobne, a wymarzony model podmiejskiego życia zmienia się w eksperyment, którego zasad para nigdy nie zaakceptowała i którego obserwatorów nie potrafi odnaleźć. Jedynym kontaktem ze światem zewnętrznym pozostają anonimowe dostawy, co jeszcze mocniej sugeruje, że ktoś zaplanował ich codzienność z wyprzedzeniem.