Martwe zło: Ogień (2026)

Po śmierci męża Thya szuka schronienia u jego rodziny, licząc, że pobyt w odosobnionym domu pozwoli jej choć na chwilę odsunąć żałobę i uporządkować życie. Zamiast spokoju trafia jednak w miejsce, w którym narastające napięcie szybko przestaje mieć wyłącznie rodzinny charakter. Kolejni domownicy zaczynają zachowywać się w sposób, którego nie da się wyjaśnić zwykłym konfliktem ani stresem po niedawnej stracie. Wkrótce staje się jasne, że w posiadłości działa złowroga siła zdolna przejmować ludzi i obracać ich przeciwko najbliższym. Thya zostaje uwięziona pośród osób, które jeszcze niedawno miały dać jej poczucie bezpieczeństwa, a teraz mogą stać się śmiertelnym zagrożeniem. Każda próba zrozumienia sytuacji prowadzi do kolejnych oznak opętania, przemocy i coraz większego chaosu. Kobieta musi jednocześnie poradzić sobie z własnym bólem, znaleźć sposób na przetrwanie i rozpoznać, komu można jeszcze zaufać. Rodzinne zobowiązania, pamięć o zmarłym mężu oraz obietnice składane za życia nabierają ponurego znaczenia, gdy granica między bliską osobą a demoniczną istotą zaczyna znikać. Odosobnienie, które miało sprzyjać żałobie, działa teraz przeciwko niej: możliwość wezwania pomocy maleje, a każdy zamknięty pokój może skrywać kogoś, kto jeszcze przed chwilą był członkiem rodziny.