Ostatnia sesja w Paryżu (2025)

Lilian Steiner jest cenioną psychiatrką, która zawodowo zajmuje się cudzymi lękami, sekretami i sposobami radzenia sobie z cierpieniem. Śmierć jednej z pacjentek wytrąca ją jednak z rutyny. Oficjalnie wszystko wskazuje na samobójstwo, ale Lilian nie potrafi zaakceptować tego wyjaśnienia i nabiera przekonania, że kobieta została zamordowana. Podejrzenia nasilają się po spotkaniu z rodziną zmarłej, zwłaszcza gdy jej mąż oskarża psychiatrkę o odpowiedzialność za tragedię. Zamiast zostawić sprawę policji, Lilian rozpoczyna prywatne dochodzenie. Analizuje wcześniejsze sesje, wraca do rozmów z pacjentką i próbuje zrozumieć, co mogło umknąć jej podczas terapii. Własny stan psychiczny coraz bardziej komplikuje poszukiwania. Kobieta nie może przestać płakać, szuka pomocy medycznej, a później decyduje się nawet na hipnozę, choć podchodzi do niej ze sceptycyzmem. Trop prowadzi ją przez relacje z bliskimi zmarłej i przez pytania dotyczące tego, ile terapeuta naprawdę wie o osobie siedzącej po drugiej stronie gabinetu. Lilian traktuje śledztwo jak próbę naprawienia zawodowej porażki, lecz im dalej posuwa się w swoich podejrzeniach, tym częściej musi sprawdzać również własną pamięć, intuicję i skłonność do dopowiadania brakujących elementów. Jej zawodowa pewność siebie pomaga w zadawaniu pytań, ale staje się też przeszkodą, gdy kolejne osoby nie podzielają przekonania, że za śmiercią pacjentki rzeczywiście stoi przestępstwo.