Pajęczyna (2023)

Ośmioletni Peter zaczyna słyszeć regularne stukanie dochodzące ze ściany swojej sypialni. Rodzice, Carol i Mark, przekonują go, że odgłosy są wytworem dziecięcej wyobraźni i nie ma powodu do strachu. Chłopiec nie potrafi jednak zignorować dźwięków, zwłaszcza gdy zza ściany odzywa się głos. W szkole również nie czuje się bezpiecznie. Jest dręczony przez kolegę, a jego zachowanie zwraca uwagę nauczycielki, pani Devine, która zaczyna podejrzewać, że w domu dzieje się coś niepokojącego. Carol i Mark reagują na zainteresowanie nauczycielki chłodno i niechętnie, co tylko wzmacnia podejrzenia Petera. Nocne rozmowy z tajemniczą osobą stają się coraz bardziej konkretne. Głos sugeruje, że rodzice ukrywają przed synem poważny sekret i że nie zawsze powinien wykonywać ich polecenia. Peter zostaje rozdarty między strachem przed tym, co może znajdować się po drugiej stronie ściany, a rosnącą nieufnością wobec najbliższych. Surowe zasady panujące w domu, zamknięte pomieszczenia i dziwne reakcje rodziców sprawiają, że zwykła dziecięca ciekawość zamienia się w samodzielne dochodzenie. Im więcej chłopiec odkrywa, tym trudniej mu ocenić, czy niewidoczny rozmówca naprawdę próbuje mu pomóc, czy tylko wykorzystuje jego osamotnienie do własnych celów. Najbardziej niepokojące pytanie brzmi więc nie tyle, kto mówi prawdę, ile kto rzeczywiście chce, by Peter pozostał bezpieczny.