Terrifier (2011)

Samotna kobieta wraca nocą samochodem przez odludną okolicę, gdy kończące się paliwo zmusza ją do zatrzymania się na niewielkiej stacji. Na miejscu trafia na pracownika, który właśnie wyrzuca z budynku milczącego klauna o czarno-białej twarzy. Nieznajomy nie wdaje się w kłótnię, ale jego spokojne zachowanie okazuje się bardziej niepokojące niż otwarta agresja. Kiedy pracownik stacji znika w środku po usłyszeniu podejrzanego hałasu, kobieta zaczyna podejrzewać, że coś jest nie tak. Chwilę później staje się świadkiem brutalnego morderstwa i natychmiast rusza do samochodu. Ucieczka nie kończy zagrożenia. Art pojawia się tam, gdzie nie powinien mieć możliwości dotrzeć, i rozpoczyna polowanie pozbawione jasnego motywu czy żądania. Ofiara próbuje wykorzystać ciemność, zamknięte pomieszczenia oraz przypadkowe przedmioty, by zwiększyć dystans między sobą a napastnikiem. Każda kolejna próba znalezienia schronienia ujawnia jednak, że przeciwnik traktuje pościg jak makabryczne przedstawienie. Nie mówi, nie tłumaczy swoich działań i nie daje żadnej możliwości negocjacji. Krótka nocna trasa zmienia się przez to w desperacką walkę o wydostanie się z miejsca, gdzie pomoc wydaje się równie odległa jak najbliższe światła miasta. Brak wyraźnej drogi ucieczki sprawia, że każda minuta działa na korzyść napastnika.